Nieodłącznym elementem polskich obchodów Triduum Paschalnego są przygotowywane w naszych kościołach Ciemnice i Boże Groby. Te specjalne miejsca mają pomóc wiernym w przeżywaniu najważniejszych tajemnic naszej wiary – męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Tegoroczne dekoracje w kościele klasztornym w Wąchocku przygotował brat Stefan Żmuda. Zapytaliśmy go o ich symbolikę i przesłanie.

Bracie Stefanie, jesteś nowicjuszem w wąchockim opactwie, a więc stawiasz dopiero swoje pierwsze kroki na drodze życia zakonnego. Podjąłeś się przygotowania Ciemnicy i Bożego Grobu. Dlaczego?

br. Stefan: Zaproponowałem swoją pomoc o. Proboszczowi, on się chętnie zgodził. Mam już pewne doświadczenie w robieniu tego typu dekoracji. Kilkakrotnie przygotowywałem je w rodzinnej parafii (Szczaworyż), miałem też radość pomagać w ich wykonywaniu w kościele krakowskich Paulinów na Skałce.

Ile trwała praca nad tegorocznymi dekoracjami?

Wspólnie z kandydatami do zakonu – braćmi Arkadiuszem i Damianem zajmowaliśmy się tym ok. 3 tyg. Naturalnie odbywało się to obok codziennych obowiązków wynikających z życia klasztornego. Trzeba było obmyślić koncepcję, zebrać materiały, zbić konstrukcję oraz przygotować istotne elementy: obraz Pana Jezusa do Ciemnicy, wizerunek rzymskiej Bazyliki św. Piotra, itd. Ale było to interesujące zajęcie!
 

Ciemnica to zwyczajowa nazwa kaplicy, a której przechowuje się Najświętszy Sakrament po Mszy Wieczerzy Pańskiej. Ma symbolizować opuszczenie Chrystusa, jego pojmanie, więzienie, doświadczenie samotności. W wielu parafiach dochodzi do tego plastyczne przedstawienie Ostatniej Wieczerzy, a zatem przypomnienie o ustanowionych w tym dniu sakramentach: Eucharystii i Kapłaństwa.

Tak. W tym roku wąchocka Ciemnica nawiązuje do pojmania Jezusa. Wystrój jest skromny, zastosowaliśmy stonowane kolory, w centralnym miejscu znalazł się wizerunek Chrystusa w płaszczu purpurowym, z kajdanami na rękach. Tabernakulum, w którym przechowywany jest Najświętszy Sakrament otaczają ciernie. Niemałe znaczenie w całej kompozycji odgrywa światło.

Niezwykle interesujący jest tegoroczny Boży Grób! Niech brat nam o nim opowie.

Inspiracją do niego był ogłoszony i zapowiedziany przez papieża Benedykta XVI Rok Wiary, który będziemy w Kościele obchodzić od października. Motywacją do jego ogłoszenia jest przypadająca w tym roku pięćdziesiąta rocznica rozpoczęcia Soboru Watykańskiego II. Sobór był najważniejszym wydarzeniem w czasach najnowszych Kościoła. Przez podjęcie tej tematyki w Bożym Grobie chciałem przygotować Wspólnotę i Parafian do zatrzymania się nad tą tajemnicą i zachęcić do głębokiego przygotowania się do zbliżających się obchodów Roku Wiary.
 


Co zatem znalazło się w przygotowanej dekoracji?

Grób podzielony na dwie części. Pierwsza to Golgota. To na niej ukrzyżowany Chrystus przez swoją zbawczą ofiarę dał początek Kościołowi. Znajdują się tam trzy krzyże i grób Chrystusa. Druga część to fasada Bazyliki św. Piotra – „serca Kościoła”, w której zgromadzeni 50 lat temu Ojcowie Soborowi wsłuchując się w głos Ducha Świętego zapoczątkowali odnowę wielu przejawów życia kościelnego. Stamtąd – od rzymskiej bazyliki – powiał nowy wiatr, który spowodował powrót do źródeł – do Golgoty i do odczytania na nowo obecności narodzonego wówczas Kościoła w dzisiejszym świecie. Na tle Bazyliki św. Piotra umieszono monstrancję z Najświętszym Sakramentem – to podkreśla fakt ciągłej obecności Zbawiciela w Kościele.
 


W Bożym Grobie umieścił brat słowa „na tej skale zbuduję mój Kościół”. Dlaczego właśnie te?

Są to słowa mateuszowej Ewangelii. Chrystus w dialogu z Piotrem zapowiada, że ten, jako pierwszy z apostołów jest skałą; opoką, na której zbudowany będzie Kościół – oblubienica Chrystusa. Przez wieki następca św. Piotra był znakiem jedności i trwałości Kościoła, poprzez sukcesję apostolską trwa to do dziś i będzie trwać aż do skończenia świata. Chrystus jest obecny w Kościele, który tworzymy my wszyscy, posyła nam swojego Ducha, który poprze żywe Słowo i Tradycję Kościoła prowadzi nas do osiągnięcia ostatecznego celu, jakim jest Kościół zbawionych w niebie.

Drogi bracie, dziękuję za rozmowę. Życzymy bratu wiele wytrwałości na drodze zakonnej i… dalszego rozwijania talentów. Bóg zapłać.

foto: Michał Piętak
 
Strona główna   Cystersi   Opactwo   Parafia   Patriotyzm   Galeria   Polecane   Kontakt Projekt i wykonanie www.imoli.pl