Wielki Czwartek

„Ach dziecię, czyż ci jest prawda owa znana
Że nie będziesz spoczywać wciąż na piersi Pana?
Kogo on ukochał, ten z Nim razem wszędzie:
W bólu, lęku, śmierci i na krzyżu będzie”
(Angelus Silesius)



Święte Triduum Paschalne rozpoczyna się Liturgią Wieczerzy Pańskiej. W Wielki Czwartek w szczególny sposób Kościół pochyla się nad dwoma sakramentami – Eucharystii i kapłaństwa. Wielkoczwartkowa Ewangelia nie podkreśla jednak znaku chleba i wina, ale Chrystusa, który obmywa nogi apostołom. Jezus dając wzór niezwykłej pokory, uniża się do czynności, którą wówczas wykonywali niewolnicy. Kościół przechował ów zwyczaj w formie tzw. "Mandatum", czyli obrzędu obmycia nóg dwunastu mężczyznom. W tradycji cysterskiej obrzęd mandatum dokonywał opat i jego pomocnicy. Przepasani prześcieradłami, myli nogi dwunastu przedstawicielom wspólnoty: czterem mnichom, czterem nowicjuszom i czterem konwersom.

W ów dzień dokonuje się również "denudatio altaris", czyli z ołtarza zostają usunięte świece, mszał, krzyż i obrusy. Jest to nie tylko symbol końca wieczerzy, ale także alegoria obdarcia Chrystusa z szat. Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do Ciemnicy, a tabernakulum w ołtarzu głównym pozostaje puste. W wąchockiej świątyni Ciemnica znajduje się przed kaplicą Serca Jezusowego.
 


Wielki Piątek

,,I na Golgocie krzyż od złego cię nie zbawi,
Jeśli go w sobie też tak samo nie postawisz”
(Angelus Silesius)


Zgodnie ze starożytną tradycją Kościoła w Wielki Piątek nie celebruje się Eucharystii. Kapłani zakładają ornaty o kolorze czerwieni, barwie której symbolika tego dnia jest szczególnie głęboka. Czerwień jest nie tyle już symbolem męczeństwa, ale jest kolorem królewskiej purpury. Usłyszana Ewangelia św. Jana również to podkreśla, konsekwentnie nawiązując do obrzędu intronizacji króla. Na krzyżu jest zwycięski Król, który pokonał i zniszczył grzech przez miłość. ,,On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą” (2 Kor 5, 21).

Przez cały Wielki Piątek, aż do podniosłego śpiewu ,,Chwała na wysokości Bogu” w Wielką Sobotę, milką dzwony. W tym czasie w klasztorze nawet zwoływanie mnichów na modlitwy odbywa się nie za pomocą dzwonka, a używana jest kołatka.

W świątyniach budowane są Groby Pańskie, w którym umieszcza się Najświętszy Sakrament. Monstrancja powinna być osnuta woalem – symbolem całunu, w który owinięty był Chrystus. W wąchockiej świątyni Grób Pański znajduje się w kaplicy bł. Wincentego Kadłubka.
 

 


Wielka Sobota

,,Że Chrystus zmartwychwstał, żadna ci pociecha,
Gdyś więźniem jest śmierci i jeszcze tkwisz w grzechach”
(Angelus Silesius)

Wigilia Paschalna przepełniona jest znakami liturgicznymi. Najbardziej znaczącym jest symbol wprowadzenia światła w ciemność. Z tego powodu liturgia wielkosobotnia powinna rozpoczynać się po zachodzie słońca. Na zewnątrz kościoła od ognia, który już w Starym Testamencie oznaczał obecność Boga, zapala się paschał. ,,Niech ta świeca płonie, gdy wzejdzie słońce nie znające zachodu: Jezus Chrystus” - można usłyszeć w orędziu wielkanocnym.

Śpiewany Exsultet podkreśla w zadziwiający sposób historię pszczoły, która czyni woskową kolumnę. Jeśli sięgniemy do dziejów Starego Przymierza, odnajdziemy w księdze Sędziów pieśń zwycięską Debory i Baraka. Ich imiona są alegoryczne, gdyż Debora oznacza ,,Pszczoła”, a Barak - ,,Błysk”. Jak tłumaczył starożytny egzegeta: ,,Śpiewają tę pieśń po zwycięstwie, bo o tym, co doskonałe, nikt nie może śpiewać, zanim nie pokona przeciwników". W tą przedziwną noc raduje się ziemia opromieniona tak niezmiernym blaskiem, gdyż Chrystus dokonał najdoskonalszego zwycięstwa nad śmiercią, grzechem i szatanem.

 
Strona główna   Cystersi   Opactwo   Parafia   Patriotyzm   Galeria   Polecane   Kontakt Projekt i wykonanie www.imoli.pl